Als mijn hart je moeite ziet

Van een lijf dat vecht naar herstel

Waar je benen niet willen, maar je hoofd wel.

 

Als mijn hart je verdriet ziet

Van zo graag normaal mee willen lopen

En je zoektocht naar samen spelen eindigt in wanhopen.
 

Als mijn hart je boosheid ziet

Over onrecht wat je voelt

En een hele verdrietige wereld die daaronder woelt.

 
Als mijn hart het even niet meer weet

Hoe jou te bereiken als je klem zit in dwingende gedachten

En ik de stomste moeder van de wereld ben, waar je niet op zit te wachten.
 

Als mijn hart pijn doet

Om de pijn die jij moet ondergaan

De chemo’s, de naalden, elke week weer naar het ziekenhuis gaan.
 

Als mijn hart je overwinning ziet

Van een stapje vooruit

Op school, in contact, het maakt niet uit.
 

Mijn hart huilt, rouwt, schreeuwt en is stil

Het is trots, sterk en zo verbonden

Met het jouwe,  jouw leven, jouw wonden.
 

Mama, juli 2019