Wat gebeurt er toch veel in een week! Vaak voelt een dag als een week en een week als een maand. We hadden alle vier wat ziekenhuisbezoeken. Gepland en ongepland. Er is ook altijd wat te regelen in afspraken met artsen, school, fysio, ergo, diëtiste, enz. En ondertussen gaat het ‘gewone’ leven door, al weet ik niet goed meer wat ‘gewoon’ is. Nog steeds zitten we behoorlijk op de overleefstand. Al zijn we super dankbaar en blij hoe het nu met Willem gaat. Hij is de winter goed doorgekomen. Wel ziek geweest, maar geen opname nodig. Hij krijgt wat meer energie en kan wat vaker en langer naar school. Afgelopen week was hij voor het eerst een hele schooldag aanwezig. Sinds oktober 2017. Echt een positief markeerpunt en dus een ‘goede-dag-kraal’ aan zijn kanjerketting. In mei staan de volgende puncties gepland en horen we weer of hij nog steeds schoon is van leukemie; spannend.

Afgelopen dagen was het kermis en daar moesten we natuurlijk heen. Benjamin genoot van het hoge springen op de speciale trampolines. Willem probeerde een knuffel te winnen en dat lukte ook nog. Iedereen blij.

Nog 1 nachtje slapen, en dan is het benefietconcert. De jongens hebben er reuzeveel zin in! Ze gaan kaarten verkopen, die ze zelf gemaakt hebben. Ze zien er naar uit om veel bekenden te ontmoeten. En wij ook! Hoe bijzonder deze middag. Zoveel mensen die er aan mee werken om het een succes te laten worden. Voor ons gezin. Diep dankbaar. Onbeschrijflijk.