Op 18 oktober schreven we ons laatste nieuwsbericht op deze pagina. Inmiddels is het 24 november. 5 weken later. En ik kan een boek schrijven over die 5 weken. Niet te bevatten hoeveel emotie in zo’n korte tijd. Ik probeer het hier samen te vatten.

Op 22 oktober was de laatste behandeldag in het shared care Flevoziekenhuis in Almere. Hoe vaak zouden we door de ingang zijn gelopen? Soms in tranen. Soms hoopvol. Soms dankbaar. Soms zo machteloos. En nu… maakten we er een feest van met elkaar! Een verpleegkundige waar Willem echt een klik mee had, was speciaal op zijn vrije dag teruggekomen om mee te vieren. Wat een bijzonder fijn team van mensen werkt daar! Over een tijdje komen we terug voor controles. Maar nu een goed afscheid.

Twee dagen later, mochten we op uitnodiging van Stichting Kanjer Wens naar een fantastisch event in Huizen. De wenskinderen ontmoetten Youtubers, konden rijden in super-de-luxe auto’s, karten, klimparcours afleggen, enz. Willem genoot volop! Dankjewel Peter Visser!

En dan was het zover. 28 November… de allerallerlaatste behandeldag in het Prinses Maxima Centrum in Utrecht. Hoe dat voelt, kan ik niet omschrijven. Een poging: blij, spannend, onzeker, vol vertrouwen, trots, bang, verdrietig, opgelucht, in de war, … . Bizar hoe deze wereld van kinderkanker zo gewoon geworden is en toch helemaal niet gewoon is. Ik kijk om me heen en zie kinderen die net ziek zijn en beginnen aan de nachtmerrie. Ik voel me bezwaard dat Willem er goed doorheen is gekomen. En tegelijk denk ik, het moet ook hoopvol zijn voor andere ouders, net zoals dat voor ons was toen we net startten. Je wilt dan echt graag horen dat het goed komt. Ook al is dat niet zeker. Maar voor ons vandaag wel, we mogen vieren dat Willem schoon is van kanker! Willem kiest een restaurant en we gaan lekker uit eten.

De volgende dag trakteert Willem slush puppies op school in zijn klas. Deze heeft hij 2 jaar niet mogen eten. Wat een feest! En wat een leuke reacties uit de klas en school. Wat is het gek dan, om niet naar het ziekenhuis te moeten in de tijd die volgt! Onwennig. Willem zit zingend op de fiets naar school, dat hij gewoon naar school kan en niet hoeft aangeprikt te worden of andere narigheid. We leven toe naar 16 november…

Het Kanjersfeest! Wat was dat mooi. En zoveel mensen die ons daarmee hielpen in de voorbereidingen, organisatie, enz. DANK allemaal! Wij konden er echt van genieten, en we hopen alle gasten ook. We zijn verwend. En ook mochten we een mooi bedrag aan donaties voor Stichting Zorgeloos Kind ontvangen: 206,07. Geweldig!

De volgende dag werd er in de kerk een sponsoractie voor ons gezin georganiseerd. Wauw, zoveel mensen die gingen wielrennen, hardlopen, wandelen, fietsen, kidsrun,… en met zoveel enthousiasme! We lunchten samen in een gezellige sfeer. Wat een warme club mensen! De opbrengst is voor de verhuizing….

YES! We gaan naar een nieuw huis! Vanaf december wonen we eindelijk weer in een ‘gewone woning’. We kijken er zo naar uit! Ruimte voor iedereen om op adem te komen,  voor herstel. Ruimte om weer toe te gaan werken naar een ‘normaal gezinsleven’.
Ik zie ons al zitten, in de gezelligheid van kersttijd. Het feest van het Licht, van Vrede, van Liefde. Daarin wens ik mijn gezin graag in.

En jou als lezer ook, en alle mensen die ons de afgelopen twee jaar op welke manier dan ook gesteund hebben: Vrede, Liefde, Licht en Vreugde!!

Alinda